Sevgili okur, bu yazımda Murphy Kanunlarından bahsedeceğim. Bildiğiniz üzere Murphy Kanunları vikipedia tanımıyla, Amerikalı mühendis Edward A. Murphy, jr. tarafından, başarısızlıklar ve hata kaynaklarının karmaşık sistemlerde incelenmesi üzerine ortaya konan özdeyişlerdir. Yani Bir şeyin ters gitme olasılığı varsa ters gider, Ne zaman bir şeyden vazgeçseniz, vazgeçtiğiniz o şey size geri gelir veya Her şey yolunda gidiyorsa, kesin bir terslik vardır gibi.. Hep bir zaman ya son dakikada birşeyleri kaçırırsınız ya da geldiğinde artık çok geç olmuştur ya da faydası değersizdir. Benim de hayatımda böyle bir dönem oldu.
Bu dönem aslında tam şimdi yaşadığım dönem. Tam 1 yıl önce kurumsal hayatı terk edip kendi hayat mücadeleme cumburlop atladıgımdam beri kemdime göre bir iş aradım. Tabi ki taşınmaydı özel hayatımda birşeyleri atlatmaydı pandemiydi derken tam 1 yıl Allahım ne yapıcam ile geçti. Bir de üstüne serbest çalışacagım derken şirketten alacaklarımı alamam da eklenince tüm değersizlik ve depresyon duyguları üstüme üstüme gelince kaçıp gitmek istedim buralardan. Zaten seyahatin bir yaşam tarzı olduğuna inanan kişiyi özgürleştiren ve benliğini oluştırmasında çok ciddi etkiai olduğunu düşünen ben, ülkenin en kapital şehrinde çaresiz hissetmeye başlamıştım. Dünyanın dört bir yanında ve sularının akışına öldüğümüz ülkemizde iş başvurularımın 14682626.sündeydim. Bunalmış, sıkılmıştım. Tüm bunların üzerine en son 1 bilet aldım. Evet 1 bilet, 1 tek yönlü gidiş; Amerika’ya. New York’a. Yüzyüze görüp tanıdığım hiçkimsenin orada olmamasına rağmen birşeyleri deneyebileceğimi düşündüğüm yerdi. Ne oadar aldıktan sonra dahi emin olmasam da bir karar vermiştim..
Hooopp 1. Adım ev sahibi ile konuştum ben çıkıyorum dedim. Hoopp taşımacıyla konuştum eşyalarımı şu tarihte alın depoya kaldırım dedim. Herşey hazır, herşey tüm belirsizliklerinde dahi net. Sonraa..
Gidişime az bir zaman kala bir gün uçak biletimi aldığım firma aktarmalı uçuşumu. saatlerinin değişmesi sebebiyle uçuşumum iptal olduğuna ilişkin bir mail gönderdi bana. İptal edilemez olan ekstra ekstra ucuzumsu uçuşum iptal olmuştu ve yerine paramı geri ödüyorlardı. Ben şok olup yeni bilet bakmaya başlamıştım. Hangi tarihe alsam ne yapsam diye düsünüyordum.. Tam bu düşünceler içerisindeyken bir gün sonra telefonum çaldı, bir ara iş için görütüğüm ancak kıta farkı sebebiyle ulaşımımın zor olacagını düşündüğüm hukuk ofisi bir avukata ihtiyaçları oldugunu söylüyorlardı. Çok da heyecanlanmadan diğer kıtadaki (anadolu) ofise çok da istemeye istemeye gittim. Çünkü neden, çok uzaktı, 1 yıldır beklemiştim ve 9-6 çalışmaya artık tahammülüm yoktu. Gittim ve dediler ki; Sevgili Seyahatruhu, senin avrupa yakasında yaşadıgını biliyoruz. Bizim de o tarafta çok işimiz var. Sen bizim oradaki işlerimizi yap, evinden çalış sadece haftada 1 gün buraya gel! Ben şok. Ya 1 yıl beklemişim bilet almak için kemdimi ancak hazırlamışım gözümü karartmış oendimi bazı şeylere inandırmışım ve sonra; 1: Bilet iptal oluyor 2: İş buluyorum. Evet işte tam da bu Murphy Kanunu sevgili okur. Birşeyleri çok istersiniz istersiniz olmaz sonra birden vazgeçtiğinizde karşınıza çıkar. Bu sebeple bazen diyorum ki kendime, o kadar da yıpratma kendimi. Her bir seçimin, karşına çıkan her bir fırsatın ayrı bir hikayesi var. Sular hiç durmaz, olmaz denilen şeyler olur gelmez denilen şeyler gelir ve gidilmez denilen mesafelere bir gün gidilir. Murphy de böyle kendince küçük şakalar komiklikler yapan bir abimizdir.
Sevgiler,
Seyahat Ruhu 